{"id":853,"date":"2023-11-06T23:52:47","date_gmt":"2023-11-06T22:52:47","guid":{"rendered":"https:\/\/swimsajko.pl\/?page_id=853"},"modified":"2024-09-09T13:31:00","modified_gmt":"2024-09-09T11:31:00","slug":"historia-watermana","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/swimsajko.pl\/?page_id=853","title":{"rendered":"Historia Watermana"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

<\/p>\n

Waterman<\/span><\/i><\/p>\n

 <\/span><\/p>\n

                                                                                                                                                                                                                        <\/span><\/i><\/p>\n

 <\/span><\/i><\/p>\n

 <\/span><\/i><\/p>\n

                                                                                                                                                                                                           Dla tego kt\u00f3ry pozna\u0142 Watermana<\/span><\/i><\/p>\n

 <\/span><\/i><\/p>\n

Kolejny raz prze\u0142ama\u0142 lustro, lustro z kt\u00f3rym mia\u0142 do czynienia du\u017co cz\u0119\u015bciej ni\u017c mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107. By\u0142 ju\u017c troch\u0119 zm\u0119czony, a brzeg do kt\u00f3rego zmierza\u0142 wydawa\u0142 si\u0119 wci\u0105\u017c czym\u015b bardzo odleg\u0142ym. Nie spieszy\u0142o mu si\u0119 \u2013 nikt przecie\u017c na niego nie czeka\u0142. By\u0142o w tym co\u015b pi\u0119knego – pewna niezale\u017cno\u015b\u0107 i wolno\u015b\u0107, ale to poczucie miesza\u0142o si\u0119 z t\u0119sknot\u0105 za konkretn\u0105 twarz\u0105, kt\u00f3ra uroni\u0142a by \u0142z\u0119, gdyby nie wr\u00f3ci\u0142 na brzeg. Nie dopu\u015bci\u0142 w sowim \u017cyciu nikogo na tyle blisko, poniewa\u017c blisko\u015b\u0107 dla niego by\u0142a powi\u0105zana z potencjaln\u0105 krzywd\u0105, kt\u00f3r\u0105 mog\u0105 zada\u0107 jedynie ci, co s\u0105 blisko. Co za paradoks! Wiadomo, niby potrzeba innych ludzi dooko\u0142a, a najwi\u0119ksz\u0105 kar\u0105 jest banicja, ale to nie tak. Jest du\u017co przek\u0142amania w tej tezie, ale widz\u0105 to ci, kt\u00f3rzy umiej\u0105 to zakwestionowa\u0107 i dostrzec, \u017ce najwi\u0119ksz\u0105 krzywd\u0119 czynimy sobie nawzajem. Czy odpowiedzi\u0105 jest ucieczka w samotno\u015b\u0107 i bezkres morza? Przecie\u017c przyjdzie taki moment, \u017ce b\u0119dzie trzeba wr\u00f3ci\u0107 na brzeg, nawet je\u015bli nikt nie b\u0119dzie na nim czeka\u0142. Wr\u00f3ci\u0142. Dop\u0142yn\u0105\u0142 do brzegu. Dobrze, \u017ce ksi\u0119\u017cyc zaj\u0105\u0142 swoje miejsce, bo m\u00f3g\u0142 teraz nasz bohater bez problemu trafi\u0107 do swojego domu, po\u0142o\u017conego przy dzikiej pla\u017cy. <\/span><\/p>\n

Domek w kt\u00f3rym mieszka\u0142 nie by\u0142 du\u017cy. Zbudowany wy\u0142\u0105cznie z drewna, ze spiczastym dachem i czterema oknami, kt\u00f3re wychodzi\u0142y w cztery r\u00f3\u017cne strony \u015bwiata. Dzi\u0119ki tym wszystkim kierunkom mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce pomimo swojej alienacji jest cz\u0119\u015bci\u0105 czego\u015b wi\u0119kszego. Przeszed\u0142 przez przedpok\u00f3j, kt\u00f3ry by\u0142 magazynem jego rzeczy, niezb\u0119dnych do tego, aby m\u00f3g\u0142 zachowa\u0107 harmoni\u0119 w swoim \u017cyciu. Klimatyczna kuchnia po\u0142\u0105czona z jadalni\u0105 w kt\u00f3rej bardzo lubi\u0142 przebywa\u0107. Sam nie wiedzia\u0142 dok\u0142adnie dlaczego, przecie\u017c nie by\u0142 jakim\u015b wybitnym kucharzem. Sypialnia, kt\u00f3ra by\u0142a dla niego miejscem ucieczki, zawsze wtedy gdy faktyczno\u015b\u0107 kt\u00f3ra uobecnia\u0142a si\u0119 przez wspomnienia i wyobra\u017cenia by\u0142a nie do zniesienia. S\u0105 takie momenty, \u017ce sen staje si\u0119 wybawieniem, ale co je\u015bli nie mo\u017cna zasn\u0105\u0107? Wtedy cz\u0142owiek jest skazany na to od czego chce uciec. To chyba jedna z najgorszych kar dla cz\u0142owieka. Najwi\u0119ksza zemsta dla innego, to nie pozwolenie na to, aby zasn\u0105\u0142. Skazany na ci\u0105g\u0142e my\u015blenie i uczestniczenie w sytuacji cz\u0142owiek mo\u017ce doj\u015b\u0107 do ob\u0142\u0119du granicz\u0105cego z szale\u0144stwem.<\/span><\/p>\n

Promienie wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca agresywnie zak\u0142\u00f3ci\u0142y jego spokojny poranek. Nie gniewa\u0142 si\u0119 na to, nie mia\u0142 pretensji bo wiedzia\u0142, \u017ce po ka\u017cdej nocy przychodzi nowy dzie\u0144. Mo\u017ce by\u0142y momenty w jego \u017cyciu, gdy my\u015bla\u0142 \u017ce noc nigdy si\u0119 nie sko\u0144czy, ale my\u015bli o tych momentach by\u0142y ju\u017c tylko i wy\u0142\u0105cznie wspomnieniem. Smak tych wspomnie\u0144 by\u0142 ju\u017c coraz mniej wyra\u017any. Troch\u0119 tak samo jak jest z jedzeniem. W momencie jedzenia smak jest wyra\u017any, zapadaj\u0105cy gdzie\u015b g\u0142\u0119boko, ale z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 up\u0142ywaj\u0105c\u0105 chwil\u0105 coraz ci\u0119\u017cej jest urzeczywistni\u0107 to do\u015bwiadczenie. Wspomnienia to taka namiastka, kt\u00f3ra pr\u00f3buje o\u017cywi\u0107 to co ju\u017c w jaki\u015b spos\u00f3b rozpocz\u0119\u0142o proces umierania. Wspomnienia s\u0105 kusz\u0105ce, bo dzi\u0119ki nim mo\u017cna w bezpieczny i nie zobowi\u0105zuj\u0105cy spos\u00f3b uczestniczy\u0107 w tym, za czym si\u0119 t\u0119skni. Wspomnienia nie wystarcz\u0105 \u017ceby \u017cy\u0107. S\u0105 kompromisem dla tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 tylko i wy\u0142\u0105cznie prze\u017cy\u0107.<\/span><\/p>\n

Wyszed\u0142 przed sw\u00f3j dom. Piasek zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 ju\u017c nagrza\u0107 na tyle, aby jego ciep\u0142o by\u0142o \u017ar\u00f3d\u0142em jakiego\u015b wewn\u0119trznego ukojenia. Bezkres morza zawsze wzbudza\u0142 w nim szacunek i pozwala\u0142 mu trwa\u0107 w przekonaniu, \u017ce jest tylko jednym z element\u00f3w na tym \u015bwiecie. Pomimo tego, \u017ce mia\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107 swojego miejsca i ograniczono\u015bci to mia\u0142 r\u00f3wnie\u017c g\u0142\u0119boko zakorzenione przekonanie o swojej podmiotowo\u015bci. Czu\u0142, \u017ce morze go wzywa, \u017ce ci\u0119\u017cko b\u0119dzie mu si\u0119 oprze\u0107. By\u0142 to rodzaj zale\u017cno\u015bci, kt\u00f3ry spokojnie mo\u017cna by nazwa\u0107 uzale\u017cnieniem. To kiedy oddawa\u0142 si\u0119 uzale\u017cnieniu to konkretne momenty, kt\u00f3re wcale nie by\u0142y przypadkowe. Musia\u0142 poczu\u0107 to co\u015b \u2013 t\u0119 niewyra\u017caln\u0105 si\u0142\u0119 i tajemnic\u0119, aby powiedzie\u0107: ,,oto ten moment\u201d. Jednego by\u0142 pewien, to jeszcze nie ten moment, jeszcze musia\u0142 troch\u0119 poczeka\u0107. Po tylu latach ju\u017c o tym  wiedzia\u0142, a nawet w pewnym sensie czu\u0142. <\/span><\/p>\n

Gdy by\u0142 tak pogr\u0105\u017cony w swoim umy\u015ble, nagle zobaczy\u0142, \u017ce obok jego domu z piasku wy\u0142ania si\u0119 co\u015b co odbija \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne. Troch\u0119 zdziwiony, poniewa\u017c od lat nie mia\u0142 takiej sytuacji, postanowi\u0142 uda\u0107 si\u0119 w tamtym  kierunku. <\/span><\/p>\n

Nie dotar\u0142, poniewa\u017c przyszed\u0142 ten moment. Nie m\u00f3g\u0142 mu si\u0119 oprze\u0107 i musia\u0142 wyp\u0142yn\u0105\u0107. Musia\u0142 spotka\u0107 si\u0119 z nieod\u0142\u0105czn\u0105 towarzyszk\u0105 jego \u017cycia. Towarzyszk\u0119 kt\u00f3r\u0105 z jednej strony kocha\u0142, a z drugiej jej nie nawidzi\u0142. Tworzy\u0142 z wod\u0105 duet, gdzie ci\u0119\u017cko by\u0142o wskaza\u0107 dok\u0142adn\u0105 granic\u0119 pomi\u0119dzy tym, gdzie ko\u0144czy si\u0119 jedno i zaczyna drugie. W swojej odr\u0119bno\u015bci stanowili jedno\u015b\u0107, tak siln\u0105, \u017ce wielu mog\u0142oby im tego pozazdro\u015bci\u0107. Do\u015bwiadczy\u0107 mo\u017cna tego tylko wtedy, gdy cz\u0142owiek oddaje si\u0119 ca\u0142y, gdy nie bierze pod uwag\u0119 jakichkolwiek kompromis\u00f3w i rozwi\u0105za\u0144 po\u015brednich. Radykalizm naddaje smak \u017cyciu, a wtedy nie czeka si\u0119 na \u015bmier\u0107 i czas inaczej p\u0142ynie. On te\u017c w\u0142a\u015bnie mia\u0142 zawsze problem z czasem, bo nigdy nie by\u0142 w stanie dok\u0142adnie stwierdzi\u0107 czy jest w wodzie w zakresie czasu bordowego czy pomara\u0144czowego. Czas w tym wymiarze znika\u0142 i stawa\u0142 si\u0119 czym\u015b niezauwa\u017calnym. Czu\u0142 \u017ce \u017cyje pomimo tego, \u017ce jego t\u0119tno dochodzi\u0142o do warto\u015bci maksymalnej. Czasami tak si\u0119 dzia\u0142o, gdy zapomina\u0142 o tym, \u017ce musi trzyma\u0107 r\u00f3wne, okre\u015blone tempo i przy\u015bpiesza\u0142, ale skutki tego przy\u015bpieszenia uobecnia\u0142y si\u0119 dopiero po jakim\u015b czasie. Wtedy by\u0142o ju\u017c za p\u00f3\u017ano. Musia\u0142 na chwil\u0119 odwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 na plecy, uspokoi\u0107 organizm, ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 w swoje cia\u0142o i od nowa znale\u017a\u0107 rytm. Tym razem mia\u0142 wyj\u0105tkowo du\u017ce trudno\u015bci, nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 skupi\u0107, a jego umys\u0142 b\u0142\u0105ka\u0142 si\u0119 po jakich innych \u015bwiatach. Nie by\u0142o jedno\u015bci pomi\u0119dzy umys\u0142em a cia\u0142em \u2013 tak jakby kto\u015b wys\u0142a\u0142 list do b\u0142\u0119dnego adresata. Wykonuj\u0105c kolejne ruchy ramion, szuka\u0142 odpowiedzi w rzadko odwiedzanych obszarach jego m\u00f3zgu. Co\u015b powoli zacz\u0119\u0142o si\u0119 wy\u0142ania\u0107, ale to raczej przypomina\u0142o \u015bwiat\u0142a odleg\u0142ego samochodu jad\u0105cego w \u015brodku nocy. Na tej podstawie nie da si\u0119 okre\u015bli\u0107 marki samochodu. Czas p\u0142yn\u0105\u0142, samoch\u00f3d si\u0119 zbli\u017ca\u0142. Nasz bohater zapali\u0142 latark\u0119, aby dostrzec mark\u0119 samochodu. Dostrzeg\u0142 j\u0105. Dostrzeg\u0142 przyczyn\u0119 swojego gubienia rytmu dzisiejszego dnia. To ten przedmiot na pla\u017cy do kt\u00f3rego ostatecznie nie podszed\u0142, bo otrzyma\u0142 wewn\u0119trzne przynaglenie, \u017ceby wyp\u0142yn\u0105\u0107. <\/span><\/p>\n

W momencie kiedy sobie to u\u015bwiadomi\u0142, postanowi\u0142 wr\u00f3ci\u0107, bo i tak to ju\u017c nie mia\u0142o sensu. Mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce ta podr\u00f3\u017c nigdy si\u0119 nie sko\u0144czy, chocia\u017c nie by\u0142 w stanie realnie tego oceni\u0107, bo przecie\u017c czas inaczej p\u0142yn\u0105\u0142. L\u0105d stawa\u0142 si\u0119 coraz wi\u0119kszy, a jego domek zacz\u0105\u0142 przybiera\u0107 coraz wyra\u017aniejsze kszta\u0142t. Woda przy brzegu, w por\u00f3wnaniu do tej w bezkresie by\u0142a o trzy kolory cieplejsza. <\/span><\/p>\n

Dop\u0142yn\u0105\u0142, wyszed\u0142 z wody i uda\u0142 si\u0119 w kierunku, gdzie wcze\u015bniej zobaczy\u0142 ten zagadkowy przedmiot. By\u0142 pewien jego po\u0142o\u017cenia, ale teraz nie wiadomo czy to ze zm\u0119czenia, czy z jakiej\u015b innej przyczyny, nie m\u00f3g\u0142 go znale\u017a\u0107. Przeszuka\u0142 teren kilka razy, ale nie jako\u015b rozpaczliwie, bo przecie\u017c nie zale\u017ca\u0142o mu na tym jako\u015b bardzo. Po nieudanej pr\u00f3bie zarzuci\u0142 dalsze poszukiwania. Wr\u00f3ci\u0142 do swojego domku, zaparzy\u0142 herbat\u0119, usiad\u0142 w swoim ulubionym wiklinowym fotelu, kt\u00f3ry buja\u0142 si\u0119 w okre\u015blony rytm, niemal\u017ce identyczny do tego z jakim p\u0142ywa\u0142. Wszystkie swoje ulubione czynno\u015bci wykonywa\u0142 w jednym i tym samym rytmie. Mia\u0142 wra\u017cenie, \u017ce ws\u0142uchuje si\u0119 w rytm \u015bwiata i on jest tylko odbiciem tego rytmu. Czu\u0142 si\u0119 wyj\u0105tkowo, \u017ce jest w stanie ten rytm uchwyci\u0107 i za nim p\u00f3j\u015b\u0107. Czu\u0142 si\u0119 wyj\u0105tkowo. Tak. Wyj\u0105tkowo i dobrze. Po prostu. <\/span><\/p>\n

To by\u0142 wyj\u0105tkowy dzie\u0144. Gdzie\u015b g\u0142\u0119boko czu\u0142, \u017ce ta wyj\u0105tkowo\u015b\u0107 jeszcze nie urzeczywistni\u0142a si\u0119 ca\u0142kowicie, ale jest tylko epilogiem do czego\u015b du\u017co wi\u0119kszego. Pewn\u0105 namiastk\u0105, tak samo jak wspomnienia, pr\u00f3buj\u0105 by\u0107 namiastk\u0105 rzeczywisto\u015bci. Zasn\u0105\u0142. <\/span><\/p>\n

Sen zosta\u0142 przerwany przez intensywny zapach, kt\u00f3ry by\u0142 mu znany, jednak\u017ce jego znajomo\u015b\u0107 by\u0142a czym\u015b bardzo odleg\u0142ym i niewyra\u017anym. Musia\u0142 mocno si\u0119 wysila\u0107, aby przypomnie\u0107 sobie \u017ar\u00f3d\u0142o lub jakie\u015b wspomnienie, kt\u00f3re mog\u0142oby go wyostrzy\u0107. Wsta\u0142 i ruszy\u0142 przed sw\u00f3j domek, a by\u0142a pi\u0119kna gwia\u017adzista noc. Rozejrza\u0142 si\u0119 dooko\u0142a i zobaczy\u0142 przedmiot schowany w piasku, kt\u00f3ry by\u0142 \u017ar\u00f3d\u0142em \u015bwiat\u0142a i zapachu. Podszed\u0142, wzi\u0105\u0142 go do r\u0119ki i podni\u00f3s\u0142 go w okolice nosa. Zna\u0142 bardzo du\u017c\u0105 ilo\u015b\u0107 zapach\u00f3w, ale ten by\u0142 wyj\u0105tkowy. Nie mo\u017cna go by\u0142o pomyli\u0107 z \u017cadnym innym. Ten zapach przeni\u00f3s\u0142 go w inny wymiar \u2013 do poprzedniego \u017cycia, za kt\u00f3rym czasami t\u0119skni\u0142. Tak na co dzie\u0144 o nim nie my\u015bla\u0142, poniewa\u017c by\u0142 bardzo mocno pogr\u0105\u017cony i zaanga\u017cowany w swoj\u0105 codzienno\u015b\u0107. Tylko ona si\u0119 dla niego liczy\u0142a. Ale gdy przychodzi\u0142y momenty rozszczelnienia codzienno\u015bci, wtedy przez t\u0119 szczelin\u0119 wdziera\u0142y si\u0119 r\u00f3\u017cne wspomnienia \u2013 dobre i z\u0142e. To troch\u0119 tak jak z wod\u0105, kt\u00f3ra zalewa statek. Pojawienie si\u0119 jej, jeszcze nie przes\u0105dza o zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 katastrofie, ale je\u015bli nie zrobi si\u0119 nic konkretnego z t\u0105 wp\u0142ywaj\u0105c\u0105 wod\u0105 \u2013 fina\u0142 mo\u017ce by\u0107 tragiczny. By\u0142 rozszczelniony, poniewa\u017c wspomnienia zacz\u0119\u0142y go zalewa\u0107 tak jak nigdy dot\u0105d i czu\u0142 narastaj\u0105c\u0105 w sobie bezradno\u015b\u0107. Nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 oprze\u0107 temu zapachowi tak jak zawsze, poniewa\u017c tym razem jego wo\u0144 by\u0142a du\u017co mocniejsza. S\u0142ysza\u0142 wiele w swoim \u017cyciu na temat walki: ,,\u017ce nie mo\u017cna si\u0119 poddawa\u0107, \u017ce trzeba by\u0107 twardym, a wspomnienia i emocje nie mog\u0105 rz\u0105dzi\u0107 cz\u0142owiekiem\u201d.  To pi\u0119kne s\u0142owa, kt\u00f3re maj\u0105 racj\u0119 bytu, ale na wojnie, kiedy wr\u00f3g jest czym\u015b konkretnym i \u0142atwym do uchwycenia. Ale co ze wspomnieniami? Przecie\u017c one nie maj\u0105 konkretnej twarzy i s\u0105 czym\u015b nieuchwytnym. To wr\u00f3g du\u017co gro\u017aniejszy i ci\u0119\u017cej go zabi\u0107. Aby go zabi\u0107, trzeba zabi\u0107 cz\u0105stk\u0119 siebie \u2013 to jedyna droga do tego, \u017ceby pozosta\u0107 szczelnym. Zala\u0142y go i zmieni\u0142y w nim to kim by\u0142, kim tak naprawd\u0119 by\u0142. Mo\u017ce nie mia\u0142 racjonalnych przes\u0142anek do tego aby wyci\u0105gn\u0105\u0107 taki wniosek, ale gdzie\u015b g\u0142\u0119boko czu\u0142, \u017ce teraz jest kim\u015b innym, kim\u015b kim nigdy nie chcia\u0142 si\u0119 sta\u0107. Wtedy zrozumia\u0142, \u017ce z tej sytuacji jest tylko jedno s\u0142uszne wyj\u015bcie.<\/span><\/p>\n

Morze ze spokojnego powoli zacz\u0119\u0142o si\u0119 zmienia\u0107 w uciele\u015bnienie najbardziej przera\u017caj\u0105cych strach\u00f3w dla cz\u0142owieka. Krzyk, kt\u00f3ry wydawa\u0142o, nie by\u0142 podobny do niczego wcze\u015bniej mu znanego. Firmament nieba jakby zamilk\u0142 i nikt nie pami\u0119ta\u0142 o jego obecno\u015bci. Ciemno\u015b\u0107 by\u0142a w niekt\u00f3rych miejscach roz\u015bwietlona bia\u0142ym kolorem grzebieni, kt\u00f3re pojawia\u0142y si\u0119 w wyniku za\u0142amania fal. Ba\u0142 si\u0119. Wiedzia\u0142, \u017ce musi to zrobi\u0107, nawet je\u015bli mia\u0142oby to by\u0107 ostatni raz. Czu\u0142 wezwanie. <\/span><\/p>\n

Wyp\u0142yn\u0105\u0142. <\/span><\/p>\n

 <\/span><\/p>\n

 <\/span><\/p>\n

 <\/span><\/p>\n

                                                                                                                                                                                                                                 <\/span><\/p>\n

 <\/span><\/p>\n

                                                                                                                                                                                                                                            Tomasz Mazgaj<\/i> <\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Waterman                                                                                                             […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"site-sidebar-layout":"no-sidebar","site-content-layout":"page-builder","ast-site-content-layout":"full-width-container","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"disabled","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"disabled","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"class_list":["post-853","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/swimsajko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/853","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/swimsajko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/swimsajko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swimsajko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/swimsajko.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=853"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/swimsajko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/853\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2922,"href":"https:\/\/swimsajko.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/853\/revisions\/2922"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/swimsajko.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=853"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}